ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ

Μια χριστουγεννιάτικη... τρύπα!!!

2007-12-19T13:24:00.000+02:00

Μετά από πρόσκληση της Δανάης σας παρουσιάζω τα χριστουγεννιάτικα στολίδια που έχω κρεμάσει στις πόρτες του σπιτιού και μόνο! Σε επόμενο ποστ (εκτιμώ σε λίγες μέρες) θα σας δείξω και το χριστουγεννιάτικο δέντρο αλλά και τα υπόλοιπα διακοσμητικά μας. Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι αυτή η τρύπα, η οποία βρίσκεται καταμεσής του καθιστικού μας και το έχει μετατρέψει σε εργοτάξιο... Όλα ξεκίνησαν όταν η μπέμπα-Χρύσα ζήτησε από τον Άη Βασίλη θερμαινόμενη πισίνα... Χι,χι! Μπα... Μάλλον όλα ξεκίνησαν όταν τρύπησε η σωλήν τις επιδαπέδιας θέρμανσης και άρχισαν νε βγαίνουν από τα πλακάκια νερά! Μετά έπαθα απανωτά εγκεφαλικά και τώρα είμαστε στην φάση της αποθεραπείας. Οι καναπέδες του καθιστικού έχουν μετακομίσει σε διπλανά δωμάτια, το δέντρο στις σκάλες και τα υπόλοιπα έπλια έχουν σκεπαστεί με νάυλον για να μην σκονιστούν. Οπότε θα αρκεστείτε στις ωραιότατες πόρτες μας... Φυσικά σας έχω και μια έκπληξη! την στολή της Αγιοβασιλίτσας!!!

Ξεκινάμε από την εξωτερική πόρτα, όπου υπάρχει ένα μεγάλο στεφάνι με γκι και έναν τάρανδο με κασκόλ που σας καλωσορίζει, ενώ από κάτω είναι ένα πανώ που εύχεται "Χρόνια Πολλά"...

Στην εσωτερική μεριά της ίδιας πόρτας είναι μια υφασμάτινη καμπάνα με τον Άγιο Βασίλη, η οποία έχει και ένα μικρό πραγματικό καμπανάκι, που χτυπάει όταν ανοιγοκλείνει η πόρτα και που μου αρέσει πολύ ο ήχος που βγάζει...
Στην πόρτα του καθιστικού έχω βάλει αυτή την τεράστια κάλτσα, που απ'ότι φαίνεται αρέσει πολύ και στην Χρύσα μου μιας και κάθε φορά που την έχω αγκαλιά και περνάω από εκεί απλώνει τα χεράκια της προσπαθώντας να την φτάσει. Και αυτή η κάλτσα έχει "κρυμμένο" κουδουνάκι...
Οι τρεις επόμενες φωτογραφίες είναι από διακοσμητικά που έχω κρεμάσει στις πόρτες. Κανονικά είναι πάνινα στολίδια δέντρου, αλλά εμένα μου χρησίμευσαν αλλιώς. Ο χιονάνθρωπος είναι στο παιδικό...
Και βουαλά η στολή της Αγιοβασιλίτσας! Μην φανταστείτε τίποτα τρομερό. Φορεμένη φτάνει στην Χρύσα ως τον αστράγαλο. Βλέπετε ο πατέρας της είναι αυστηρών ηθών!!!

Καλές γιορτές και χρόνια πολλά!!!

Μύρισε Χριστούγεννα!!!

2007-12-14T17:29:00.000+02:00

Χριστούγεννα! Προσωπικά η πιο όμορφη γιορτή του χρόνου! Και ειδικά φέτος που θα είναι τα πρώτα μας Χριστούγεννα σαν τριμελή οικογένεια με την Μπέμπα-Χρύσα να κλέβει τα φώτα και τις εντυπώσεις.

Το σπίτι στολίστηκε. Στήθηκε και το δέντρο μας. Πήραμε και στολή Αγιοβασιλίτσας για την μικρή μαϊμού (όπως χαριτωμένα την λέει ο μπαμπάς της) με σκοπό να την βάλουμε στους παππούδες, όταν θα τους πούμε τα κάλαντα (όχι δεν έχω το παιδί-θαύμα που μιλάει από 8 μηνών, αλλά εκείνη σίγουρα έχει την πιο χαζομαμά ανά την υφήλιο μην σου πω...) και θα τους ξετρελάνουμε με το σκέρτσο και το νάζι μας και φυσικά με την τσιρίδα μας! Προχθές πήραμε και το παιχνίδι που θα μας φέρει ο Άη-Βασίλης! Σας αρέσει;;;

Το μόνο που μας λείπει τώρα είναι το χιόνι. Αλλά απ'ότι φαίνεται έρχεται και αυτό! Από το πρωί χιονίζει στο Διδυμότειχο και σε όλο τον Έβρο και λένε ότι απόψε το βράδυ το κύμα κακοκαιρίας θα φτάσει και εδώ στο Σχηματάρι. Απ'ότι καταλάβατε τρελαίνομαι για χιόνι!!!

Και το καλύτερο σας το φυλάω για το τέλος του γιορτινού αυτού ποστ... Παραδοσιακά, θρακιώτικα κάλλαντα! Να τα πούμε;;;

Χριστός γεννιέται, χαρά στον κόσμο

χαρά στον κόσμο, στα παλληκάρια

Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες

η Παναγιά μας κοιλοπονούσε

Κοιλοπονούσε, παρακαλούσε

τους αρχαγγέλους, τους ιεράρχες

Σεις αρχαγγέλοι και ιεράρχες

στη Σμύρνη πηγαίν' τε, μαμμές να φέρ' τε

Άγια Μαρίνα, άγια Κατερίνα

στη Σμύρνη πάνε, μαμμές να φέρουν

Όσο να πάνε κι όσο να έρθουν

η Παναγιά μας ηληυτηρώθη

Στην κούνια το 'βαλαν και το κουνούσαν

και το κουνούσαν, το τραγουδούσαν

Σαν ήλιος λάμπει, σα νιο φεγγάρι

σα νιο φεγγάρι, το παλληκάρι

Φέγγει σε τούτον το νοικοκύρη, με τα καλά του

με τα παιδιά του, με την καλή τη νοικοκυρά του...

Μα πόσο διαστροφή υπάρχει;;;

2007-12-14T16:58:00.000+02:00

Σήμερα ξύπνησα πρωί πρωί για να ταΐσω την μικρή μπουμπού. Μετά άνοιξα την τηλεόραση και είδα την υπόθεση παιδεραστίας όπου η "μάνα"-τέρας (η Μήδεια φαντάζει άγγελος μπροστά της) έκανε τον νταβατζή στην 11χρονη κορούλα της, την οποία εξέδιδε από 7 χρονών έναντι αμοιβής και πάγωσα... Μάλιστα, έφτανε στο σημείο να κρατάει το μικρό κοριτσάκι για να μην αντιστέκεται στους βιαστές της! Ανάμεσα στους παιδεραστές ένας ιερέας και ένας σάτυρος 80 χρονών! Φ-Ρ-Ι-Κ-Η!!! Α-Ν-Α-Γ-Ο-Υ-Λ-Α!!!

Δεν μπορώ αγαπητοί μου, να το σχολιάσω αλλά ούτε και να το αφήσω να περάσει έτσι... Η μάνα είχε λέει νοητική υστέρηση. Αυτοί που πηγαίνανε με τα παιδάκια τι είχανε;;; Αυτά τα ανθρωπόμορφα τέρατα πώς μπόρεσαν να το κάνουνε αυτό στο αγγελούδι;;; Θα μπορούσε να ήτανε εγγονάκι τους. Και ο ένας από αυτούς ήταν ιερέας! Πηγαίνω στην εκκλησία. Γενικά είμαι θρήσκο άτομο και δεν μου αρέσει όταν κρίνουν την Εκκλησία. Αλλά σ' αυτή την περίπτωση, η ίδια η Εκκλησία πρέπει να βγει και να αποκηρύξει, να τιμωρήσει παραδειγματικά και να εξοστρακίσει τον λειτουργό της. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η δικαιοσύνη. Πιστεύω...

Αυτό που με προβλημάτισε, εξίσου είναι η στάση των γειτόνων. Άλλοι γνώριζαν και δεν μιλούσαν και άλλοι απλά δεν ήξεραν. Εκεί έχουμε καταντήσει δηλαδή; Να ενδιαφερόμαστε για ότι γίνεται στο σπίτι μας και να αδιαφορούμε για όλα τ' άλλα; Μα αν αυτοί οι έκφυλοι δεν ικανοποιούσαν τις ορέξεις τους στο άμοιρο κοριτσάκι και βίαζαν άλλο παιδάκι της γειτονιάς τότε και πάλι δεν θα τους αφορούσε; Και μιλάμε για παιδιά εδώ! Αθώες, μικρές και αβοήθητες ψυχούλες... Απροστάτευτες που η ίδια τους η μάνα τα "σκότωσε", αφού τα βασάνισε πρώτα...

Χριστούγεννα έρχονται. Ας ρίξουμε μια ματιά γύρω μας. Υπάρχουν άνθρωποι και πολλά παιδάκια που μας χρειάζονται. Ο καθένας με τον τρόπο του ας προσφέρει όχι μόνο υλικά αγαθά αλλά και λίγο ενδιαφέρον, μια καλή κουβέντα, ένα χαμόγελο, λίγο χρόνο. Και ας ξεκινήσουμε από τους δικούς μας ανθρώπους, τη γειτονιά μας, την πόλη μας. Και ας θυμηθούμε ότι γιορτές ίσον παιδιά. Και ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά σημαίνει ένα καλύτερο μέλλον. Μιας και τα παιδιά είναι το μέλλον αυτού του κόσμου!!!

Αφιερωμένο στην γενιά του '80

2007-12-08T02:22:00.000+02:00

Διάβασα το τελευταίο ποστ του Τζονάκου και σκεφτόμουνα πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα τις τελευταίες δεκαετίες όσο αφορά την παιδική ηλικία. Συνήθειες, παιχνίδια, παραμύθια... Ψάχνοντας στα εισερχόμενα του Outlook μου, ξέθαψα το παρακάτω, το οποίο βρίσω αρκετά εύστοχο. Βέβαια, με γεμίζει μελαγχολία, καθώς αναπολώ εκείνα τα χρόνια, που μάλλον περάσαν ανεπιστρεπτί και γεμίζω θλίψη γιατί το δικό μου μικρό κοριτσάκι δεν θα μεγαλώσει έτσι. Ζήτω η γενιά του '80!

"...H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το«σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση,όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μας παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...."

Αχ αυτή η τεχνολογία...

2007-11-25T14:17:00.000+02:00

Και εκεί που όλα πήγαιναν μια χαρά και ετοιμαζόμουν να σας εξιστορήσω (επιτέλους!) τις καλοκαιρινές μας διακοπές, τα βαφτίσια μας, το πόσο μεγάλωσε η μπέμπα και άλλα πολλά (να μην ξεχάσω και το ταξιδάκι της χαζομαμάς το προηγούμενο ΣΚ με την Μπέμπα-Χρύσα στο Κιλκίς...), ξαφνικά χθες το βράδυ η τεχνολογία ξαναχτύπησε. Και λέω ξαναχτύπησε, γιατί πριν λίγο καιρό είχα ένα μικροθεματάκι με τα Vista, αλλά όλα καλά!

Η χθεσινοβραδυνή εκδίκηση της τεχνολογίας, για να μην σας κρατάω άλλο και σε αγωνία, λέγεται Mio P550 και είναι ένα κουκλί PDA , το οποίο πέρα από την χρηστικότητά του, έχω έναν ακόμη λόγο να αγαπάω, μιας και είναι δώρο του αντρούλη μου για την γιορτή μου! Το Mio τα'παιξε!!! Ενώ το χρησιμοποιούσα και ήταν όλα καλά, το έκλεισα, το ξαναάνοιξα και εκεί εκτυλίχθηκε το δράμα... Πού είναι τα προγράμματα, οέο;;; Πού είναι το Destinator (πρόγραμμα πλοήγησης) με το οποίο ο Άγιος GPS (μεγάλη η χάρη του πιστεύω για κάθε οδηγό και ειδικά γυναίκα...!) κάνει το θαύμα του;;; Και ναι, λοιπόν, όλα εξαφανίστηκαν!!! Και το πιο σπαστικό, δεν ξέρω γιατί!!!
Βέβαια, ευτυχώς οι επαφές του Outlook με τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα δεν έπαθαν τίποτα! Ουφ...Ευτυχώς!!!Αν και κυρίως το χρησιμοποιώ για τις επαφές του Οutlook αλλά και το Destinator, μου έχει φανεί επίσης πολύ χρήσιμο στο να σώζω τις φωτογραφίες που τραβώ με το κινητό (μιας και η μπέμπα κάνει την μια μαϊμουνιά πίσω από την άλλη κι εγώ σαν μια ακόμη χαζομαμά τρέχω να τις αποθανατίσω...) μέσω bluetooth, να τσεκάρω στα γρήγορα mail, να σερφάρω, να σώζω και να βλέπω διάφορα αρχεία του Office καθώς και να'χω διάφορα χρήσιμα γκατζετάκια. Δεν είμαι φρικιό της τεχνολογίας. Ούτε όμως πρόκειται να αφήσω ένα τέτοιο χρησιμο εργαλείο ανεκμετάλλευτο.

Και τώρα τι κάνουμε;;; Το καίριο ερώτημα της επόμενης ημέρας... Με τους υπολογιστές γενικά, δεν μπορώ να πω, τα πάω μια χαρά. (Φτού σου, κορίτσι μου!) Αλλά με τους μίνι υπολογιστές απ'ότι φαίνεται έχω μαύρα μεσάνυχτα... Πού θα μου πάει όμως θα την βρω και έδώ την άκρη.

Οπότε, ξέρει κανείς πώς επαναφέρουμε το Μio στον πρότερο, έντιμο βίο του; Λίγη βοήθεια θα μου ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη...Γιατί αν μείνω ακόμη λίγο καιρό χωρίς GPS, βλέπω να με ψάχνει ο αντρούλης μου να με βρει στην Νικολούλη!!! Χι,χι...

Γιορτή των Ενόπλων Δυνάμεων

2007-11-21T10:45:00.000+02:00

Σήμερα είναι τα Εσόδια της Θεοτόκου και σήμερα γιορτάζουν και οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, δηλαδή ο Στρατός,το Ναυτικό και η Αεροπορία.

Πριν λίγα χρόνια η γιορτή αυτή λάμβανε χώρα τον Δεκαπενταύγουστο. Αποφασίστηκε όμως να μεταφερθεί λόγω του ότι έπεφτε μέσα στην περίοδο των διακοπών.

Υπάρχουν πολλοί που είναι ενάντια σε αυτά που πρεσβέυουν οι Ένοπλες Δυνάμεις και ζητούν την κατάργησή τους. (Συνεχίζουμε να πληρώνουμε το μεγαλό κακό της Χούντας βλέπεται...) Σίγουρα πολλά τα "κακώς κείμενα" σ'αυτές, αλλά κανένας δεν μπορεί να τους αρνηθεί την πολύτιμη κοινωνική προσφορά τους. Ας μην ξεχνάμε την πολύτιμη συνεισφορά τους στις πυρκαγιές του καλοκαιριού, στις τωρινές πλημμύρες και το ότι ο Έλληνας σε κάθε μεγάλη καταστροφή δεν ησυχάζει αν δεν δει τον Στρατό να εμφανίζεται (το'χω ζήσει και γι'αυτό το λέω).

Χρόνια μας πολλά λοιπόν!!!

Εύχομαι να μας προστατεύει η Παναγία, για να μην θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους νεκρούς...

Τhis is Zonianaaaa!!!

2007-11-20T19:31:00.000+02:00

Ξέρω ότι πολλά γράφτηκαν τις τελευταίες μέρες για το συγκεκριμένο χωριό. Μέχρι τώρα ελάχιστοι το γνώριζαν. Τώρα βέβαια ελάχιστοι δεν το γνωρίζουν! Έχω πάει σε εκείνα τα μέρη. Μαγεύτηκα από την άγρια ομορφιά τους, η οποία όμως είναι πέρα για πέρα αληθινή και καθόλου δήθεν. Είναι κρίμα να γνωρίζουμε περιοχές της Ελλαδίτσας μας από τέτοια λυπηρά συμβάντα...

Τις φωτογραφίες μου τις έστειλε ένας Κρητικός φίλος. Τον ευχαριστώ πολύ, γιατί γέλασα με την καρδιά μου! Πολλά ανέκδοτα έχουν κυκλοφορήσει τελευταία για τα Ζωνιανά (όπως λέει και η Δανάη) και θεωρώ ότι είναι στην ιδιοσυγκρασία του νεοέλληνα να αντιμετωπίζει τα όποια κακώς κείμενα με ένα χαμόγελο (έστω και πικρό...) και ένα ανασηκωμένο φρύδι.

Όσο για τον τίτλο του ποστ, τον εμπνεύστηκα από την ταινία "300" και από την σκηνή όπου ο Λεωνίδας πετά τους Πέρσες πρεσβευτές μέσα στο πηγάδι φωνάζοντας το γνωστό πλέον "This is Sparta!". Ε, ναι, λοιπόν... This is Zonianaaaa!!!!

Americanies...

2007-11-12T19:24:00.000+02:00

Μου το στείλανε στο mail. Μάλλον είναι παλιό, μιας και έχω ξαναλάβει παρόμοιο.

Την παραθέτω χωρίς δικά μου σχόλια...

Εξαιρετικά αφιερωμένο...

2007-11-09T00:59:00.001+02:00

Σήμερα γιορτάζει η Πολεμική Αεροπορία και γι’αυτό εύχομαι οι Αρχάγγελοι να φυλάνε τους πιλότους μας κάτω από τις φτερούγες τους.

Χρόνια τους πολλά!!! Καλές πτήσεις και καλές προσγειώσεις!!!

Και επιτρέψτε μου να αφιερώσω αυτή την μέρα στις οικογένειες των Ιπταμένων.
Είναι οι αφανής ήρωες… Όσο και αν προσπαθούνε να μην το δείχνουνε, καθημερινά αγωνιούνε γι’αυτούς και ας έχουνε μάθει να ζούνε μ’αυτό.

Ημερολόγιο 2008 της Avon

2007-11-03T17:10:00.000+02:00

Με αφορμή το σχόλιο του prophet81 στο προηγούμενο post, σας παρουσιάζω το ημερολόγιο της Avon κατά του καρκίνου του στήθους. Το είδα τυχαία χθες που είχαμε πάει με τον άντρα μου και την μπέμπα στα Starbucks στο Mall για καφέ. Ούτως ή άλλως συνηθίζω να αγοράζω κάθε χρόνο ημερολόγιο, μιας και το χρησιμοποιώ κυρίως στη δουλειά. Μου άρεσε πάρα πολύ, μιας και είναι καλαίσθητο αλλά και πολύ πρακτικό και τελικά το αγόρασα στην συμβολική τιμή των 15 ευρώ.

Το ημερολόγιο είναι επενδεδυμένο από ροζ δερματίνη, ενώ τις σελίδες του κοσμούν λέξεις, γραμμένες στο ροζ χρώμα της Εκστρατείας, που ενισχύουν το αισιόδοξο ύφος του. Είναι ημερήσιο και κάθε μήνας ανοίγει με τη φωτογραφία μίας από τις 12 επώνυμες Ελληνίδες που φωτογραφήθηκαν αφιλοκερδώς για την συγκεκριμένη Εκστρατεία. Στο πίσω μέρος κάθε φωτογραφίας υπάρχει το προσωπικό μήνυμα ζωής, που στέλνει η κάθε εικονιζόμενη, έχοντας ως έμπνευση το σύνθημα “αξίζει να ζεις”. Στο τέλος κάθε μήνα υπάρχει ενότητα με λευκές σελίδες που τις διακοσμεί η ροζ κορδέλα, για να κρατάτε τις σημειώσεις σας και στο τέλος του ημερολογίου υπάρχει ειδική ενότητα που επιμελήθηκε η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρία με συμβουλές για την αυτοεξέταση του στήθους. Κλείνει με λάστιχο που φέρει το σύμβολο της ροζ κορδέλας, το οποίο συγκρατεί τα σημειώματα ή τις φωτογραφίες που θέλετε να φυλάξετε στο Ημερολόγιο.

Τα έσοδα από την πώληση του Ημερολογίου θα αποδοθούν στην Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία για τη δημιουργία κινητής μονάδας μαστογράφου, που θα διασφαλίσει την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας σε χιλιάδες γυναίκες στην χώρα μας. Το Ημερολόγιο θα διατίθεται μέχρι και τον Ιανουάριο του 2008 από το δίκτυο αντιπροσώπων της Avon, τα βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου και σε επιλεγμένα καταστήματα στο The Mall.

Γιατί η πρόληψη σώζει ζωές!

2007-11-03T16:29:00.000+02:00

Συνεχίζω το προηγούμενο post με μου το πώς κάνουμε αυτοεξέταση στο στήθος μας.

Όσο πιο καλά ξέρει η ίδια η γυναίκα το στήθος της, τόσο πιο εύκολα και έγκαιρα μπορεί να ανακαλύψει τα σημάδια κάποιας πάθησης.

Ακολουθήστε ένα σταθερό πρόγραμμα εξέτασης από την ηλικία των 20 ετών.

Μία φορά το μήνα, κατά προτίμηση 8-10 μέρες μετά την έλευση της περιόδου, παρατηρήστε τους μαστούς σας στον καθρέφτη. Παρατηρήστε το περίγραμμα και το δέρμα των μαστών καθώς και την θηλή. Στη συνέχεια ψηλαφίστε τους μαστούς και τις μασχάλες σας.

Μάθετε τις ιδιομορφίες του στήθους σας και τις αλλαγές που είναι φυσιολογικές. Συζητήστε με τον γιατρό σας τυχόν απορίες που μπορεί να έχετε μετά την

ψηλάφηση του στήθους. Κάθε φορά που παρατηρείτε κάτι ασυνήθιστο είναι σημαντικό να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας.

(Οι φωτογραφίες είναι από το έντυπο που διένειμε η εταιρία Estee Lauder με αφορμή τον μήνα πρόληψης κατά του καρκίνου του στήθους.)

Θυμηθείτε ότι η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι η καλύτερη θεραπεία!

Η μάχη της Ροζ Κορδέλας!

2007-10-25T12:36:00.001+02:00

Σίγουρα τις τελευταίες ειδικά μέρες όλο και κάπου θα έχετε δει αυτή την μικρή ροζ κορδελίτσα καρφιτσωμένη στο πέτο κάποιου ή μάλλον κάποιας. Και πολλοί -κυρίως εκπρόσωποι του αντρικού φύλλου- θα έχετε αναρωτηθεί τι είναι αυτό και ποια η σημασία του.

Αυτό, λοιπόν, είναι το σήμα για τον αγώνα κατά του καρκίνου του στήθους και ο Οκτώβρης έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια να είναι μήνας αφιερωμένος στην ενημέρωση και την πρόληψη.

Ο μαστός αντιπροσωπεύει για κάθε γυναίκα ένα από τα σημαντικότερα σημεία του σώματός της, καθώς αποτελεί το σύμβολο της θηλυκότητας και της μητρότητας. Επειδή ακριβώς σχετίζεται άμεσα με τη σεξουαλικότητα, η προσβολή του από κακοήθη ή και από άλλα νοσήματα θεωρείται συχνά θέμα ταμπού, για το οποίο οι περισσότερες γυναίκες αποφεύγουν να μιλήσουν. Αυτό όμως είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος...

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο διαδεδομένος καρκίνος σήμερα, και η πιο συχνή αιτία θανάτου λόγω καρκίνου στις γυναίκες. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, περισσότεροι από 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο του μαστού αυτό το χρόνο. Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι τα ποσοστά θνησιμότητας μειώνονται και πιστεύεται ότι αυτό είναι αποτέλεσμα της έγκαιρης διάγνωσης και των αποτελεσματικότερων θεραπειών, καθώς το 90% σχεδόν των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού που έχουν διαγνωσθεί έγκαιρα είναι ιάσιμες.

Στην Ευρώπη, κάθε 6 λεπτά μία γυναίκα χάνει τη ζωή από τη νόσο η οποία χτυπά πλέον όλο και νεαρότερης ηλικίας γυναίκες. Το 8 - 9% των γυναικών θα εκδηλώσουν καρκίνο του μαστού κάποια στιγμή της ζωής τους, ενώ μόνο φέτος περισσότερες από 1 εκατομμύριο γυναίκες θα μάθουν ότι πάσχουν από αυτή τη μορφή κακοήθειας. Στην Ελλάδα η ασθένεια προσβάλλει περίπου 4.000 γυναίκες κάθε χρόνο. Ο καρκίνος του μαστού, όμως, προσβάλλει και τους άνδρες. Στην Ευρώπη κάθε χρόνο 1.000 άνδρες χάνουν τη ζωή τους από τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.

Ωστόσο, ο καρκίνος του μαστού, αν και αποτελεί την πρώτη σε συχνότητα εμφάνισης μορφή καρκίνου στις γυναίκες, έχει την καλύτερη πρόληψη, αν διαγνωσθεί σε αρχικά στάδια.
Η εξέλιξη των διαγνωστικών μεθόδων και των θεραπευτικών σχημάτων, την καθιστούν πλέον, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μία χρόνια νόσο. Σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση, οι θεραπευτικές μέθοδοι περιλαμβάνουν χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία και στοχευμένες θεραπείες, ενώ ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να εφαρμοσθεί συνδυασμός των μεθόδων. Σήμερα, στην πλειοψηφία των γυναικών με καρκίνο του μαστού, η νόσος εντοπίζεται σε πρώιμο στάδιο και περισσότερες από 8 στις 10 ασθενείς επιβιώνει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Παράλληλα, η ευαισθητοποίηση από ιατρικές και κοινωνικές ομάδες για την πρόληψη και αντιμετώπιση της νόσου που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει δημιουργήσει μία "ομπρέλα προστασίας" σε επίπεδο ενημέρωσης και υποστήριξης. Στο πλαίσιο της ενημερωτικής εκστρατείας που υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία για τον Καρκίνο του Μαστού Europa Donna, ο Οκτώβριος αναδεικνύεται ως "Μήνας Διεκδίκησης για τον Καρκίνο του Μαστού".

Η εταιρεία ESTEE LAUDER και η Evelyn Lauder ξεκίνησαν το 1991 καθιερώνοντας τη ροζ κορδέλα ως το σύμβολο αφύπνισης για τον καρκίνο του μαστού και πρωτοστατεί στην ενημέρωση κατά του καρκίνου του μαστού σε όλο τον κόσμο. Στόχος της είναι η συνεχής ενημέρωση του κοινού για την σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και πρόληψης.
Στην Ελλάδα, η ESTEE LAUDER HELLAS, ξεκίνησε να συμμετέχει στο πρόγραμμα αυτό το 2001, χορηγώντας ένα ερευνητικό πρόγραμμα του Πανελληνίου Συλλόγου Γυναικών με Καρκίνο του Μαστού και φώτισε με ροζ χρώμα το Ζάππειο Μέγαρο. Από τότε κάθε χρόνο τον Οκτώβριο φωταγωγείται ένα σημαντικό μνημείο ή κτίριο. Φέτος επιλέχτηκε το Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία. Η φωταγώγηση προγραμματίστηκε για την Δευτέρα 22 Οκτωβρίου στις 20:00.

Φορώντας και εσείς το ροζ κορδελάκι βοηθάτε να διαμηνύσουμε σε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε το μήνυμα ότι η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές!

Φέτος τον Οκτώβρη η μάχη της ροζ κορδέλας θα δοθεί ακόμα πιο δυναμικά!Βοηθήστε να κερδίσουμε!

Κάτι που χρωστούσα στη Σοφία...

2007-10-22T11:13:00.000+02:00

Και ναι, αυτή είμαι εγώ!!! Όταν ήμουν 3 χρονών στις πρώτες μου διακοπές! Κάπου στη Χιλή... Όχι βέβαια της Λατινικής Αμερικής, αλλά της Αλεξανδρούπολης! Φυσικά παρέα με το σωσίβιο, μιας καιδεν ήξερα να κολυμπώ. (Όχι ότι και τώρα είμαι δελφίνι!!!) Αλήθεια,πώς σας φαίνομαι;;;

Ελπίζω τώρα που χειμωνιάζει να σας θύμισα κάτι, έστω και λίγο, από καλοκαιράκι!

Υ.Γ Σοφάκι, συγγνώμη που άργησα, αλλά το καλό πράγμα αργεί να γίνει... Χι,Χι,Χι

Μιάμισυ γυναίκες και πολλές νταλίκες στην Εθνική...

2007-10-19T19:19:00.001+02:00

Την Πέμπτη είχα πάει την μπέμπα-Χρύσα βόλτα στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο mall...

Βγαίνοντας στην Αττική Οδό ,κατά την επιστροφή,συνειδητοποιώ ότι η κίνηση είναι κάπως αυξημένη για την ώρα και την μέρα. Λέω θα έγινε κανένα ατύχημα. Προχωράω πιο κάτω, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται ακόμη χέιρότερα. Μέχρι που αντικρύζω μια ουρά 2 χιλιομέτρων με 4 λωρίδες παρακαλώ. Το χάος αυτό ήταν στην λώρίδα εκτάκτου ανάγκης και την δεξιά λωρίδα. Οι υπόλοιπες ήταν σε καλύτερη κατάσταση, μιας και τα αυτοκίνητα βρισκόταν σε κίνηση αλλά με μειωμένη ταχύτητα.Η μπέμπα-Χρύσα ευτυχώς κοιμότανε...

Εμένα άρχισαν να με ζώνουν τα μαύρα φίδια!Μα καλά λέω 2 χιλιόμετρα πριν την έξοδο της Αττικής οδού στην Εθνική τι μπορεί να έχει γίνει;;;Εκεί που ήμασταν σταματημένοι, ανοίγω το παράθυρο και ρωτώ τον διπλανό οδηγό αν ξέρει τι έχει συμβεί... Μου απαντά ο άνθρωπος ότι σήμερα έχουν απεργία τα βυτιοφόρα και οι νταλίκες. Ως εδώ όλα καλά! Ναι αλλά εκτός από την απεργία τα έχουν παρκάρει στην δεξιά λωρίδα της Εθνικής προς Λαμία (εκεί που πήγαινα εγώ δηλαδή) και έχει δημιουργηθεί μποτιλιάρισμα!!! Σούπερ πράμα δηλαδή!!!

Ευτυχώς η μπεμά συνέχισε να κοιμάται μέχρι που φτάσαμε μιάμιση ώρα μετά στα Λητώ (μεγάλο βρεφικό πολυκατάστημα πάνω στην Εθνική στο ύψος της Κηφισιάς). Η συγκεκριμένη διαδρομή χωρίς κίνηση είναι 15'!!! Εκεί μπόρεσα να την αλλάξω και να την ταϊσω, μιας και οι άνθρωποι έχουν προβλέψει τον αντίστοιχο κατάλληλο χώρο. Στο τέλος της πήρα και ένα ωραίο παιχνίδι (δώρο για την γιορτή της) και φύγαμε γαι το σπίτι.

Δίδαγμα: Δεν το ξανακουνάω από το σπίτι, αν πρώτα δεν ενημερωθώ πρώτα για όλες τις απεργίες της ημέρας!!!

Α, η μπέμπα-Χρύσα σκέφτεται σοβαρά να κατεβάσει αύριο το καρότσι της στην Εθνική και να κλείσει το δρόμο ως διαμαρτυρία που την καθυστέρησαν την Πέμπτη να γυρίσει σπίτι της και να παίξει με τον μπαμπάκα της! Νεότερες πληροφορίες λένε όμως ότι δεν θα το κάνει, γιατί αύριο θα βρέχει και δεν θέλει να βρέξει το ωραίο φουστάνι που της αγόρασε η μαμά της...

Απορίες που μου δημιουργήθηκαν (ως σκεπτόμενος άνθρωπος και ως μαμά)...

ΑΠΟΡΙΑ #1: Είναι δυνατόν ο καθένας που θέλει να διεκδικήσει τα δίκια του, να μπορεί να κλείσει τον δρόμο και μάλιστα την Εθνική οδό δημιουργώντας μποτιλιάρισμα και απίστευτη ταλαιπωρία σε όλους τους υπόλοιπους;

ΑΠΟΡΙΑ #2: Είναι δυνατόν ολόκληρη Αττική Οδό, την οποία θεωρώ υπόδειγμα δρόμου, να μην διαθέτει ένα πάρκινγκ για να σταματήσω και να μπορέσω να εξυπηρετήσω έστω και στοιχειωδώς το μωρό;

ΑΠΟΡΙΑ #3: Είναι δυνατόν πολυσύχναστη χώροι και ειδικά μαγαζιά που εξυπηρετούν οικογένειες με μωρά να μην έχουν προβλέψει να φτιάξουν ένα μικρό χώρο για να αλλάξεις το μωρό και να ταϊσεις;

Η πρώτη της γιορτή!

2007-10-14T13:10:00.000+02:00

Χθες γιορτάζαμε! Και μάλιστα για πρώτη μας φορά!!! Ποιος; Μα φυσικά η μπέμπα-Χρύσα!

Χθες, λοιπόν, 13 Οκτωβρίου, γιόρταζε η Εκκλησία μας την μνήμη της Αγίας Χρυσής της νεομάρτυρας. Έτσι, γιόρταζε και το βλαστάρι μας. Και μάλιστα για πρώτη του φορά όπως προείπα... 6 και μισό μηνών πλέον!

Πώς περνά ο καιρός... Πότε έμαθα πως είμαι έγκυος, πότε έβλεπα την κοιλιά μου να μεγαλώνει και πότε σε είδα για πρώτη φορά στο μαιευτήριο... Χωρίς εσένα πλέον δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου! Έχεις γίνει η λατρεία του μπαμπά και της μαμάς. Λατρεύω να σε κοιτώ όταν κοιμάσαι και με τα βίας κρατιέμαι να μην σου τσιμπήσω τα φουσκωτά μαγουλάκια. Όταν γεννήθηκες, όλοι λέγαν ότι μοιάζεις στου μπαμπά σου αλλά πλέον πιστεύουν ότι μοιάζεις σε μένα. Δεν με νοιάζει! Το μόνο που θέλω και εύχομαι καθημερινά είναι να είσαι καλά! Να μεγαλώσεις και να είμαστε καλά να σε καμαρώνουμε καθώς γίνεται αυτό. Να ρουφήξω κάθε στιγμή μου μαζί σου και να μην σου λείψει τίποτα... Χρόνια σου πολλά κοριτσάκι μου!!! Πάντα γερή και δυνατή με αυτές τις απίστευτες γκριζογάλανες ματάρες να τους μουρλαίνεις όλους. Και πάντα χαμογελαστή! Ελπίζω σε λίγο και με δοντάκια...

Η γιορτή ξεκίνησε από το μεσημέρι, αφού μαζεύτηκαν κάποιοι φίλοι και κάναμε μπάρμπεκιου στον κήπο. Το απόγευμα ήρθαν και οι υπόλοιποι για κέρασμα! Ήρθε και η γιαγιά μας η συνονόματη από τον Έβρο! Σιγά μην δεν ερχότανε... (Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι παππούδες μας έχουν μουρλαθεί εντελώς με την μπέμπα-Χρύσα).

Αυτά που λέτε από χθες... Παρακάτω παραθέτω την εικόνα της Αγίας Χρυσής της Νεομάρτυρας - μιας και υπάρχει και έτερη Αγία Χρυσή η οποία όμως γιορτάζει στης 30 Ιανουαρίου- και το σύντομο βίο της.

Και για όποιον αναρωτιέται που εξαφανίστηκα τόσο καιρό (αλήθεια υπάρχει άνθρωπος με τέτοια απορία;;;), ενημερώνω λοιπόν τα "πλήθη" των θαυμαστών μου (λέμε τώρα...) ότι ο άντρας μου έχει κάνει κατάληψη στον υπολογιστή και του αλλάζει τα φώτα. Του έχει κάνει ήδη 3 format και πλέον έχουμε τα vista. Μέχρι το επόμενο format βέβαια...

Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ ή Νεομάρτυς

Γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας Νομού Πέλλης. Ό πατέρας της ήταν φτωχός και είχε τέσσερις θυγατέρες. Ή Χρυσή ήταν ωραία στο σώμα και στην ψυχή. Κάποτε, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλες γυναίκες στους ι αγρούς και μάζευε καυσόξυλα, την απήγαγε κάποιος Τούρκος και τη μετέφερε στο σπίτι του. Ό Τούρκος προσπάθησε με κολακείες να την εξισλαμίσει και να την κάνει γυναίκα του. Ή Χρυσή όμως αντιστάθηκε και δυναμικά απάντησε: "Εγώ τον Χριστό μόνο γνωρίζω για νυμφίο μου, πού δεν θα αρνηθώ και αν ακόμα με κομματιάσεις". ΟΙ γονείς και οι συγγενείς της Χρυσής, με εξαναγκασμό των Τούρκων, την παρακαλούσαν να δεχτεί τον μωαμεθανισμό για να σωθεί. Αλλ' ή μεγαλόψυχη Χρυσή τους απάντησε ότι: "πατέρα έχω τον Κύριο μου Ιησού Χριστό, μητέρα την Κυρία Θεοτόκο, αδελφούς δε και αδελφές έχω τους Αγίους και τις Αγίες της Εκκλησίας μας". Μπροστά λοιπόν στη σταθερότητα της Χρυσής, οι Τούρκοι απάντησαν με φρικτά βασανιστήρια. Τελικά στις 13 'Οκτωβρίου 1795, κατέκοψαν το σώμα της με μαχαίρια και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου από τον Νυμφίο Χριστό.

Τι μ'αρέσει στις Εκλογές...

2007-09-16T14:19:00.000+02:00

(Μιας και σήμερα η ημέρα είναι αφιερωμένη στις κάλπες, ήθελα να γράψω κάτι σχετικό με αυτές αλλά πιο ανάλαφρο ... Όσο για την φωτογραφία αυτή την δανείστηκα από τον prophet81)

Και όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που πραγματικά μου αρέσουν στις εκλογές:

Ότι επιστρέφεις στο πατρικό σου και τυγχάνεις βασιλικής μεταχείρισης. Αυτό σημαίνει ότι άλλοι σου μαγειρεύουν, σου πλένουν τα ρούχα και εσύ απλά κάνεις διακοπές!
Ότι έχεις πάντα διαθέσιμη baby-sitter μία από τις γιαγιάδες. (Μιας και εγώ και ο άντρας μου είμαστε από το ίδιο μέρος.)
Ότι συναντάς παλιούς φίλους και συμμαθητές, που είχες να τους δεις αρκετόοοο καιρό.
Ότι ψηφίζεις στο παλιό σου σχολείο και στις αίθουσες που παλιότερα έκανες μάθημα. Είναι σαν να μην έχει περάσει ούτε μία μέρα... Άσχετα που πας με τη συνοδεία μιας μπέμπας και ενός παιδικού καροτσιού!
Ότι η επαρχιακή πόλη από όπου κατάγομαι ξαφνικά σφήζει από ζωή. Μακάρι να ήταν έτσι κάθε μέρα...
Ότι το βράδυ των αποτελεσμάτων μαζευόμαστε σε σπίτι φίλου και βλέπουμε τα αποτελέσματα των Εκλογών τρώγοντας πίτσες και μπύρες. Η ατμόσφαιρα θυμίζει φοιτητικά χρόνια με ποικίλα σχόλεια και πολιτικές παρατάξεις.
Ότι φέτος, λόγω δουλειάς του συζύγου, είμαστε για πρώτη φορά χώρια μετά από πολύυυ καιρό. Η επικοινωνία μέσω τηλεφώνου και διαδικτύου είναι όλα τα λεφτά! Έχει μια νοσταλγία και μια εσσάνς της σχέσης μας στο ξεκίνημά της.

Αν έχετε και εσείς κάτι που αγαπάτε στις εκλογές, περιμένω να το διαβάσω...
Όσο για απόψε εύχομαι να νικήσει ο καλύτερος!!!

Υ.Γ Έχω βάλει και μια ψηφορία στο blog. Όσοι περισσότεροι πάρετε μέρος, τόσο το καλύτερο!

Open for business...

2007-09-12T07:38:00.000+02:00

Και ναι, οι διακοπές τελείωσαν επισήμως! Εγώ βέβαια δεν επιστρέφω στην δουλειά μιας και είμαι ακόμη σε άδεια (κυήσεως). Μου λείπει βέβαια αυτό και για να πω την αλήθεια δεν το περίμενα να νοιώσω έτσι. Anyway ...

Φέτος οι διακοπές ήταν πολλές, οικογενειακές και άκρως χαλαρωτικές. Το μενού είχε λίγο από όλα... Σκύρος, Χαλκιδική, Διδυμότειχο... Θάλασσα, νησί, βουτιές, βουνό, πράσινο, ωραία ξενοδοχεία, spa ... Φωτογραφίες και λεπτομέρειες σε επερχόμενα post .

Βέβαια, δεν θα μπορούσε να λείψει από τον απολογισμό των διακοπών και το αστέρι της οικογένειας! Η μπέμπα! Έκανε την πρώτη της βουτιά. Στη θάλασσα αλλά και στην κολυμπήθρα. Ναι, ναι βαφτιστήκαμε ! Και το όνομα αυτής Χρύσα (από το Χρυσή). Και φυσικά ήμασταν κυρίες και δεν κλάψαμε.

Αυτά για αρχή. Τώρα οι γυναίκες της οικογένειας είμαστε στα πάτρια εδάφη και περιμένουμε να έρθει η Κυριακή να ψηφίσουμε. Εννοείται ότι και η μπέμπα θα πάει κάλπη! Και μετά επιστροφή -επιτέλους!- στο σπίτι μας...

Άντε βρε Καλή Χρονιά!!!

Κλειστό λόγω διακοπών!!!

2007-08-22T20:11:00.000+03:00

Και ναι επιτέλους διακοπές!!! Μόλις γυρίσαμε από 5ήμερες διακοπές στην Σκύρο και έπεται συνέχεια... Με το μπεμπόνι και τον αντρούλη εννοείται.

Παρασκευή πρωί αναχωρούμε για τα πάτρια εδάφη στο Διδυμότειχο, όπου θα βαφτίσουμε και την μικράν. Μετά Χαλκιδική και βλέπουμε...

Από Σεπτέμβριο θα σας έχω φωτογραφίες και λεπτομέρειες. Εν τω μεταξύ για να μην ξεχνιόμαστε, όποτε μπορώ και έχω πρόσβαση στο internet όλο και κάτι θα "ανεβάζω".

Σας φιλώ και σας εύχομαι ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!

Δεκαπενταύγουστος

2007-08-15T14:39:00.000+03:00

Δεκαπενταύγουστος σήμερα και γιορτάζει σχεδόν η μισή Ελλάδα! Ποιο σπίτι δεν έχει τουλάχιστο ένα Παναγιώτη ή μια Μαρία; Σήμερα, λοιπόν, είναι η Κοίμηση Της Θεοτόκου και σε ολόκληρη την Ελλάδα όπως και στις χώρες της διασποράς, όπου διαμένουν οι απόδημοι Έλληνες, τιμάται με τον δυνατόν καλύτερο η μνήμη της Θεομήτορος και η μετάστασή της από την γη στον ουρανό. Πολλοί αποκαλούν την σημερινή γιορτή και Πάσχα του καλοκαιριού.

Κατά τον συναξαριστή, τη μετάσταση της Παναγίας ανήγγειλε στην ίδια Άγγελος τρεις μέρες πριν την πραγμάτωσή της. Εκείνη με χαρά δέχτηκε το άγγελμα, αφού θα συναντούσε τον πολυαγαπημένο και μονάκριβο γιο της στην Άνω Ιερουσαλήμ, στη θριαμβεύουσα Εκκλησία Του. «Κάλεσε στο σπίτι της συγγενείς και γείτονες, τους ανακοίνωσε το επίκεντρο μεγάλο ταξίδι «σαροϊ την οικίαν, ετοιμάζει την κλίνη και πάντα τα προς ταφήν επιτήδεια». Οι γυναίκες καθώς άκουσαν για την αναχώρηση από την παρούσα ζωή της Θεομήτορος, «μετ’οιμωγής ωλοφύροντο». Η Παναγία τις διαβεβαίωσε πως δεν θα παύσει να φροντίζει για όλον τον κόσμο και μετά την μετάσταση. Θα γίνει η μεσίτρια στον Υιό της για τη σωτηρία του κόσμου.

Υπόσχεση που τηρεί μέχρι σήμερα. Και θα τηρεί ως τη συντέλεια του κόσμου. Εμείς οι Έλληνες ως έθνος έχουμε πολλές φορές βεβαιωθεί για την τήρηση της μεγάλης αυτής υπόσχεσης. Η Παναγία είναι η Μάνα η δική μας και του έθνους μας.

Ο Αύγουστος είναι όπως είπαμε ο μήνας της Παναγίας, της Μάνας που αγκαλιάζει όλο τον κόσμο. Και μεσιτεύει στον υιό της για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Έτσι, περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο, ο λαός μας τιμά και σέβεται την Παναγία, την οποία επικαλείται σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής του. Εκκλησίες της βρίσκονται πολυάριθμες σε ολόκληρο τον ελληνικό χώρο, ιδιαίτερα το νησιωτικό, ορισμένες δε, όπου υπάρχουν θαυματουργικές εικόνες της, αποτελούν πανελλήνια θρησκευτικά προσκυνήματα, όπως η Παναγία της Τήνου.

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.. Ανάμεσα σ' αυτούς και εγώ!!! Να μας χαρίζει η Παναγία υγεία...

Fly Me to the Moon

2007-08-14T10:34:00.001+03:00

Σε συνέχεια του προηγούμενο post...
Ένα τραγούδι από έναν μεγάλο του είδους, κατάλληλη ηχητική υπόκρουση στα πεφταστέρια!

Τελικά, τα είδατε;;;

Ευχές κάνατε;;;

2007-08-13T09:31:00.001+03:00

Οι πρώτοι Περσείδες του εφετινού καλοκαιριού έκαναν ήδη την εμφάνισή τους, και το φαινόμενο θα κορυφωθεί το βράδυ της Κυριακής προς Δευτέρα.

Κάθε χρόνο στις 12 Αυγούστου η Γη διασχίζει την τροχιά του κομήτη Σουίφτ-Τατλ και εκείνο το βράδυ έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε δεκάδες διάττοντες αστέρες.

Oι διάττοντες αυτοί ονομάζονται Περσείδες, επειδή το ακτινοβόλο σημείο τους, δηλαδή το σημείο του ουρανού από το οποίο φαίνονται να προέρχονται, βρίσκεται στον αστερισμό του Περσέα.

Όπως σημειώνει Το Βήμα, εφέτος οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για παρατήρηση, επειδή το βράδυ έχουμε νέα Σελήνη και ο ουρανός θα είναι σκοτεινός.

Oποιαδήποτε ώρα μετά τη δύση του Ήλιου και ως την ανατολή είναι κατάλληλη για παρατήρηση, αλλά το θέαμα διαφέρει από ώρα σε ώρα.

Μα τόση κακία ;;;

2007-07-27T00:49:00.000+03:00

Με αφορμή το λυπηρό συμβάν της πτώσης του πυροσβεστικού αεροπλάνου, έκανα μια βόλτα στο διαδίκτυο για να πληροφορηθώ λεπτομέρειες, όπως επίσης και την άποψη του κόσμου για τη θυσία των δύο πιλότων.

Με λύπη μου διαπίστωσα, ότι υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν, ότι όσοι πετάνε κάνουν απλώς το "κομμάτι" τους με μέσα, τα οποία πληρώνει ο ελληνικός λαός και ότι αντί να τους θαυμάζουμε και να τους τιμούμε σαν ήρωες θα πρέπει να τους καταδικάζουμε και να τους τιμωρούμε που καταστρέφουνε τα αεροπλάνα. Αυτό μου θυμίζει έναν έγκριτο και πολύ γνωστό δημοσιογράφο σε μεγάλο ελληνικό ιδιωτικό κανάλι, όταν με αφορμή την πτώση του μαχητικού του Κώστα Ηλιάκη, εξέφρασε την άποψη, ότι οι Έλληνες πιλότοι δεν είναι τίποτε άλλο από θερμοκέφαλοι μάγκες που κάνουν τις μαγκιές τους πάνω από το Αιγαίο κατασπαταλώντας τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου. Χαριεντίζονται με τους Τούρκους και είναι ένα μπουλούκι που δεν υπακούει σε διαταγές κανενός...

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τις παραπάνω απόψεις. Η προσωπική μου άποψη,αν και υποκειμενική, είναι παντελώς αντίθετη! Πόσοι από αυτούς τους κυρίους θα μπορούσαν να κάνουν την συγκεκριμένη δουλειά;;; Γιατί είναι πολύ ωραίο να καθόμαστε σε μια καρέκλα και να κατηγορούμε τους πάντες, να ασκούμε κριτική και κάποιες φορές ακόμη και να βρίζουμε, αλλά τι γίνεται όταν βρεθούμε στην ίδια με αυτούς που κατηγορούμε θέση;

Είναι άλλο πράγμα να κατηγορούμε τον ελληνικό στρατό για τα κακώς -δυστυχώς!- κείμενα που έχει στην καθημερινότητά του,να στρεφόμαστε εναντίον της υποχρεωτκής στράτευσης και να αντιδρούμε σε παράλογες διαταγές και άλλο πράγμα να σπιλώνουμε την τιμή νεκρών ανθρώπων και ένστολων, που απλά κάνουν επί καθημερινή βάση τη δουλειά τους, ακολουθώντας διαταγές ανωτέρων. Είναι σαν να λέμε ότι αυτοί οι άνθρωποι (από οποιοδήποτε κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων και αν προέρχονται) δεν θέλουν να πάνε σπίτι τους το μεσημέρι να συναντήσουν τη γυναίκα και τα παιδιά τους, αλλά να σκοτωθούν κάπου στο Αιγαίο κάνοντας ταρζανιές ή να ταλαιπωρούν μέχρι θανάτου στρατιώτες,που κάνουν τη θητεία τους! Παράλογο,έτσι;

Δεν φταίνε αυτοί για όσα στραβά και ανάποδα υπάρχουν στον Στρατό και στην Ελλάδα. Εξάλλου, κάποια από αυτά ταλαιπωρούνε και τους ίδιους! Ίσα ίσα που ορισμένες φορές υπερβάλλουν εαυτό με τα λιγοστά μέσα, που τους δίνονται για να επιτελέσουν το καθήκον τους! Αν θέλουμε να κατηγορήσουμε κάποιους για όλα όσα μας ενοχλούν θα πρέπει να κοιτάξουμε πιο ψηλά... Και όσο για τα χρήματα που παίρνουν, δεν ξέρω αν είναι για γέλια ή για κλάματα... Δεν πληρώνονται αργίες, υπερωρίες και υπηρεσίες.

Άνθρωποι είναι όλοι οι ένστολοι! Οι περισσότεροι από αυτούς εχουν ένα ιδανικό, όταν περνούν την πύλη της Σχολής τους... Δε χρειάζεται τόση κακία από όσους δεν τους συμπαθούν αλλά ούτε και τόσο πικρόχολα σχόλια, τα οποία ισοπεδώνουν τα πάντα. Ακόμη και τον θάνατο...

Αθάνατος...

2007-07-25T02:13:00.000+03:00

Αντίο Γιάννη...

Έφυγες πολύ νωρίς...
Να προσέχεις τους φίλους σου από εκεί ψηλά και να δίνεις δύναμη σε μας που τους περιμένουμε να γυρίσουν σπίτι.

Θα μας λείψει το χαμόγελό σου! Καλό ταξίδι!!!

Δεν ξεχνώ!

2007-07-23T00:10:00.000+03:00

Ήταν 20 Ιουλίου 1974.
Αρχή του πολέμου, αρχή του θρήνου, αρχή της διχοτόμησης... Τα υπόλοιπα λίγο πολύ γνωστά. Το τέλος ακόμη δεν έχει έρθει. Και έτσι η Κύπρος μας συνεχίζει να υπάρχει διχοτομημένη. Τείχη έπεσαν σε όλο τον κόσμο, το τείχος της Λευκωσίας όμως συνεχίζει δυστυχώς ακόμη να υπάρχει...

Το σήμα σύμβολο "Δεν ξεχνώ" δημιουργήθηκε από τον Νίκο Δήμου το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974, την ημέρα που ο δεύτερος Αττίλας έκοψε την Κύπρο στα δύο .

Αφιερωμένο στην Κύπρο για την μαύρη αυτή επέτειο το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη:

Γη της λεμονιάς, της ελιάς
Γη της αγκαλιάς, της χαράς
Γη του πεύκου, του κυπαρισσιού
των παλικαριών και της αγάπης
Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο

Γη του ξεραμένου λιβαδιού
Γη της πικραμένης Παναγιάς
Γη του λίβα, τ' άδικου χαμού
τ' άγριου καιρού, των ηφαιστείων
Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο

Γη των κοριτσιών που γελούν
Γη των αγοριών που μεθούν
Γη του Μύρου του Χαιρετισμού
Κύπρος της αγάπης και του ονείρου
Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο

Έτσι για να μην ξεχνάμε..!

The Fray - How To Save A Life

2007-07-19T11:54:00.001+03:00

Αυτό το τραγούδι το είχα ακούσει πρώτη φορά σε ένα επεισόδιο της σειράς Grey's Anatomy. Μου είχε τραβήξει την προσοχή από τότε...Με άγγιξε θα έλεγα. Τελευταία ξεκίνησε να παίζεται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και το cd είναι από τα πρώτα σε πωλήσεις, οπότε είπα να το βάλω στο blog να το ακούσετε και οι υπόλοιποι, να σας φτιάξω την διάθεση και να να μου πείτε και την γνώμη σας.

Εμένα μου προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα πάντως. Από τη μία μου βγάζει όλη τη συσσωρευμένη λύπη και στενοχώρια που έχω στα βάθη της ψυχής. Γιατί κακά τα ψέματα, ο καθένας μας όλο και λίγη μαυρίλα θα έχει κρυμμένη μέσα του. Είτε παλιά είτε καινούρια. Και από την άλλη μου βγάζει μια ελπίδα και μια λύτρωση. Ότι όλα τα κακά και δύσκολα πράγματα έχουν ένα τέλος. Κάτι σαν τον ήλιο που πάντα ξέρεις ότι αργά ή γρήγορα θα ανατείλει το πρωί. Βρέξει,χιονίσει... Ειδικά στο ρεφρέν θέλω να πάρω αγκαλιά κάποιον που αγαπώ πολύ. Τον άντρα μου, την μπέμπα μου. Και να τους σκάσω από την πολύ αγκαλιά.

Και όλα αυτά από ένα τραγούδι; Θα μου πείτε. Κι όμως... Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! Σας εύχομαι να το απολάυσετε όπως κι εγώ. Καλή ακρόαση!

Ο ρατσισμός του XL και η δικτατορία του small

2007-07-18T23:24:00.000+03:00

Απ' όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ποτέ μου δεν υπήρξα από τις αδύνατες έως κοκαλιάρες γυναίκες. Ήμουν ο μεσογειακός τύπος γυναίκας, κανονική και με κάποια πιασιματάκια. Το κακό έγινε, βέβαια, με την εγκυμοσύνη. Ξαφνικά έσκασε η ωρολογιακή βόμβα των ορμονών και το σύνδρομο στέρησης της σοκολάτας δεν άργησε να χτυπήσει! Τι σημαίνει αυτό; Έτρωγα τα πάντα αλλά κυρίως ότι είχε σοκολάτα. Μπορούσα να σηκωθώ το βράδυ και να φάω μισό προφιτερόλ (όχι το ατομικό μπολ αλλά το οικογενειακό εννοείται...) Έτσι, τα κατάφερα και πήρα 21 ολόκληρα κιλά στην εγκυμοσύνη!!! Και γέννησα αισίως έναν κορίτσαρο 3.600 γραμμάρια και 53 πόντους μπόι!

Τώρα όμως ξεκινά το πρόβλημα... Γιατί η περίοδος της εγκυμοσύνης πέρασε αλλά μου άφησε κληρονομιά και ενθύμιο 16 κιλά! Και έχεις εσύ τον πόνο σου, βλέπεις και κάτι "διάσημες" λεχώνες που μέχρι να σαραντίσουν χάνουν κοιλιές και κιλά και βρίσκεσαι ένα βήμα πριν τον νευρικό κλονισμό...

Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε , όταν μπήκα (λίγο αφού είχα σαραντίσει) σε ένα κατάστημα γυναικείων ρούχων για να ανανεώσω την γκαρνταρόμπα μου, γιατί όπως είναι προφανές τα ρούχα που είχα δεν μου κάνανε. Μόλις μπήκα στο κατάστημα διέκρινα ένα βλέμμα από την πωλήτρια ολίγον τι κάπως και άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως έγινε κάτι. Οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν όταν της έδειξα ένα παντελόνι και της ζήτησα το XL νούμερο. Μου απάντησε ξερά ότι δεν το είχε εκείνη την στιγμή αλλά και ακόμη και αν το είχε δεν θα μου έκανε! Τα νεύρα μου τσατάλια και το ηθικό μου να έχει βρεθεί κάπου στα Τάρταρα και ακόμη πιο κάτω... Ο άντρας μου, ο οποίος είχε καταλάβει ότι η πωλήτρια μόνο που δε με είπε αγελάδα και δεν με πέταξε με τις κλωτσιές έξω από το μαγαζί, μου έδειξε ένα φόρεμα και με παρότρυνε να το δοκιμάσω συμπληρώνοντας με νόημα ότι με αυτό θα είμαι μια όμορφη μαμά που θα βγάζει βόλτα το μωράκι της. Παίρνω και εγώ το φόρεμα και μπαίνω στο δοκιμαστήριο, με κάτι μούτρα ως το πάτωμα. Βγαίνω από το δοκιμαστήριο με ένα τεράστιο χαμόγελο (για να το τρίψω στα μούτρα της πωλήτριας) και με την αυτοπεποίθησή μου στα ουράνια... Ε, ρε τι σου είναι η γυναικεία ψυχολογία! Ναι, το φόρεμα μου είχε μπει! Τα είχα καταφέρει! Και ήμουνα μέσα στην τρελή χαρά...

Αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ, και ειδικά από εκείνη την μέρα, είναι γιατί όλες οι γυναίκες θα πρέπει να φοράνε νούμερο small,να έχουν σώμα χωρίς καμπύλες και να είναι έτοιμες να στείλουν τη ζυγαριά τους στο εκτελεστικό απόσπασμα με το πρώτο παρατράτημα, είτε μετά από γέννα είτε όχι. Ίσως επειδή κάποιοι gay μόδιστροι μας έχουνε πείσει ότι πρέπει να είμαστε έτσι και να μοιάζουμε με αγοράκια στην εφηβεία. Δεν έχω κάτι με τους gay. Έχω όμως με όποιον αναγκάζει μια γυναίκα να μισήσει την εικόνα της στον καθρέφτη και να θεωρήσει το φαγητό μιαρό και καταδικαστέο!

Πρέπει κάθε γυναίκα να αγαπήσει το σώμα της και να μην σκέφτεται το νούμερο που φοράει. Να αισθάνεται όμορφα όπως είναι χωρίς να ΠΡΕΠΕΙ να είναι αδύνατη. Να είναι όπως θέλει αυτή να είναι χωρίς υπερβολές και ακρότητες. Επίσης, κάθε προσπάθεια για αδυνάτισμα να γίνεται στα πλαίσια ενός υγιεινού διαιτολογίου και όχι με επικίνδυνες, γρήγορες και ακραίες δίαιτες

Προσωπικά ,δεν ήμουν ευχαριστημένη με την εικόνα που αντίκριζα στον καθρέφτη. Δε με πείραξε το επικριτικό βλέμμα της "ξινής" πωλήτριας αλλά το ότι τα παλιά μου ρούχα δεν μου έκαναν και αν έπαιρνα και άλλα κιλά θα έβλαπταν την υγεία μου. Τώρα μετά από προσπάθειες περίπου 2 μηνών έχω ακόμη άλλα 8 κιλά να χάσω για να ξαναέρθω στα ίσια μου. Που θα πάει θα τα καταφέρω...

Δελτίο Τύπου

2007-07-11T06:47:00.000+03:00

Το δάσος της Πάρνηθας αποτελούσε ένα από τους κύριους μηχανισμούς μείωσης της θερμοκρασίας του αέρα που έρεε από τον Βορρά προς την Αθήνα. Όμως τώρα ο αέρας θα περνά πάνω από μια καμένη μαύρη έκταση και αντί να ψύχεται, θα θερμαίνεται και πολύ μάλιστα. Η Αθήνα έχασε το σημαντικότερο μηχανισμό μείωσης της θερμοκρασίας που διέθετε. Το πρόσθετο θερμικό φορτίο που θα δεχτεί η πόλη θα είναι παραπλήσιο με αυτό που δημιουργεί η κίνηση των αυτοκίνητων. Απλά, είναι σαν να διπλασιάσαμε τα αυτοκίνητα στο λεκανοπέδιο!

(Απόσπασμα από το δελτίο τύπου της σύσκεψης που έγινε από κοινού για την Πάρνηθα, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου Αθηνών και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Greanpeace και WWF.)

Μαμ, τηλεόραση και νάνι...

2007-07-11T06:18:00.000+03:00

Διάβασα σε ένα περιοδικό προχτές ότι περίπου το 40% των βρεφών ηλικίας δύο μηνών παρακολουθεί τηλεόραση και βίντεο κατά μέσο όρο 45 λεπτά την ημέρα ή περισσότερο από 5 ώρες την βδομάδα, σύμφωνα με την πρώτη έρευνα που έγινε για το θέμα αυτό σε τόσο μικρές ηλικίες...

Σύμφωνα με την έρευνα λοιπόν του Πανεπιστήμιου της Ουάσιγκτον, μέχρι την ηλικία των 2 ετών, το 90% των παιδιών βλέπουν τηλεόραση περισσότερο από 90 λεπτά ημερησίως κατά μέσο όρο. Η έκθεση στην οθόνη σε τόσο μικρή ηλικία ενδέχεται να επιδράσει αρνητικά τον ταχύτατα αναπτυσσόμενο εγκέφαλο των μωρών και πιθανόν να οδηγήσει αργότερα σε προβλήματα διάσπασης της προσοχής, μειωμένη ικανότητα κατανόησης κατά την ανάγνωση κειμένων και παχυσαρκία. Οι επιστήμονες εξεπλάγησαν όχι μόνο από τον χρόνο που περνούν τα παιδιά μπροστά στην τηλεόραση, αλλά και από τον λόγο για τον οποίο αυτό συμβαίνει: οι περισσότεροι γονείς τη χρησιμοποιούν σαν εκπαιδευτικό εργαλείο (!) και όχι τόσο σαν "νταντά". Παρά τις προειδοποιήσεις των παιδιάτρων για το αντίθετο, οι γονείς είναι της γνώμης ότι το περιεχόμενο των προγραμμάτων που απευθύνονται σε μωρά είναι καλό για την πνευματική τους ανάπτυξη...

Το γεγονός ότι πολλοί γονείς ακολουθούν την παραπάνω πρακτική, έχει προβληματίσει τους επιστήμονες, που αναζητούν τρόπους για να τους πείσουν να βρουν άλλες μεθόδους πνευματικής διέγερσης των μικρών παιδιών τους.

Μπορεί το μωρό να κοιτάζει την οθόνη, αλλά δεν σημαίνει ότι του αρέσει. Αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν είναι τι παρακολουθεί το παιδί την ώρα που βλέπει τηλεόραση, αλλά τι άλλο δεν κάνει εκείνη τη στιγμή. Όταν τα παιδιά βρίσκονται μπροστά σε μια οθόνη σε τόσο νεαρή ηλικία, μαθαίνουν να ανταποκρίνονται σε αυτήν πριν καν μπουσουλήσουν ή πουν τις πρώτες τους λέξεις. Τον καιρό που πρέπει να μάθουν να επικοινωνούν με το περιβάλλον τους και με ανθρώπους, εκείνα απλώς ανταποκρίνονται σε μια οθόνη.

Θα ήμουν περίεργη να διαβάσω μια αντίστοιχη έρευνα για την επαφή των μωρών με τα βιβλία. Είμαι σίγουρη ότι εκεί τα αποτελέσματα θα είναι δυστυχώς ακριβώς τα αντίθετα...

Ψυχολογικό Τεστ

2007-07-07T11:50:00.000+03:00

Το παρακάτω τεστ μου το έκανε ένας φίλος.Μου άρεσε και το δημοσιεύω...

Καλημέρα!!!

Αυτό είναι ένα αυθεντικό ψυχολογικό test. Είναι μια ιστορία για ένα
κορίτσι. Ενώ ήταν στην κηδεία της μητέρας της, συνάντησε έναν άνδρα
που δεν γνώριζε. Σκέφτηκε ότι ήταν καταπληκτικός, ο άνδρας των
ονείρων της και τον ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα αλλά δεν ζήτησε ποτέ τον
αριθμό του τηλεφώνου του και έτσι δεν μπορούσε να τον βρει μετά την
κηδεία.

Μερικές ημέρες αργότερα το κορίτσι σκότωσε την αδελφή της.

Ερώτηση: Ποιο ήταν το κίνητρο της, για τη δολοφονία της αδελφής της;

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ

2007-07-05T11:59:00.001+03:00

Τα σχόλια είναι περιττά...

Πιο πολύ...

2007-07-03T19:30:00.001+03:00

Ένα τραγούδι με το οποίο έχω κολλήσει τελευταία!
Το αφιερώνω με όλη του την σημασία στον άντρα μου και στον 1 χρόνο που κλείνουμε σε λίγο σαν παντρεμένοι...

2007-07-03T01:56:00.000+03:00

Καλό μήνα!!!

Και αποχαιρέτα την Πάρνηθα που χάνεις...

2007-07-01T21:57:00.001+03:00

Από ότι λένε (και προσωπικά πιστεύω), κάπως έτσι ξεκίνησε η φωτιά στην Πάρνηθα...

Τι είδους άνθρωποι άραγε κάνουν αυτό το έγκλημα;;; Όχι μόνο σ'εμάς που βιώνουμε αυτή την καταστροφή αλλά και στα παιδιά μας, στα παιδιά των παιδιών μας,κοκ... Ίσως θα έπρεπε η πολιτεία να θεσπίσει αυστηρότερες ποινές για τους εμπρηστές. Ίσως ίδιες με αυτές που προβλέπονται για αυτούς που διαπράττουν φόνο. Γιατί μόνο έτσι μπορώ να περιγράψω το έγκλημα που λέγεται εμπρησμός...

Και φυσικά η πολιτεία στέκεται αμέριμνη και κοιτά. Και ψάχνει ευθύνες. Αλλά μόνο ψάχνει... Και οι πολιτικοί εκμεταλλέυονται το γεγονός για να χτίσουν τις καριέρες του ή να γκρεμίσουν αυτές των συναδέλφων τους. Και τα κανάλια εκμεταλλεύονται το γεγονός για να κάνουν τηλεθέαση. Και η φωτιά για τρίτη μέρα σήμερα συνεχίζει να καίει... Και με το δίκιο της στην τελική!!!

Η μπέμπα και η θάλασσα!

2007-06-30T19:23:00.000+03:00

Και ναι! Αργήσαμε αλλά επιτέλους τα καταφέραμε! Πρώτη φορά για φέτος στην παραλία και μάλιστα με το νέο μέλος της οικογένεις, που έγινε αισίως 3 μηνών!
Καλά η μπέμπα μια μούρλια. Όχι ότι τη βουτήξαμε στη θάλασσα (ο παιδίατρος είπε μετά τον 6 μήνα). Αλλά με το αεράκι να τη φυσά, μιας και ήταν αργά το απόγευμα ήταν μέσα στην τρελή χαρά. Μετά σου λέει ότι δεν καταλαβαίνουνε γιατί είναι μωρά... Καλά! Δώστης βόλτα και πάρτης την ψυχή! Φυσικά όταν γυρίσαμε κοιμότανε από της 9 το βράδυ ως της 9 το πρωί σήμερα.
Βέβαια, ταλαιπωρηθήκαμε λιγουλάκι, γιατί ως νέοι γονείς χωρίς προηγούμενη εμπειρία συνειδητοποιήσαμε ότι χρειάζεσαι ένα μικρό φορτηγάκι για να πας στην παραλία με το βλαστάρι σου! Ξεκινάμε από το καρεκλάκι αυτοκινητού (το οποίο είναι απαραίτητο και θα το συνιστούσα σε όλους τους γονείς, γιατί η ασφάλεια των παιδιών είναι πάνω απ'όλα! Άσε που είναι υποχρεωτικό και από τον ΚΟΚ.). Συνεχίζουμε με το καρότσι και την τσάντα με την προίκα της μπέμπας. Ναι,ναι αυτή που μοιάζει με το μαγικό βαλιτσάκι του Σπορ Μπίλλυ και περιέχει από μπιμπερό και πάνες μέχρι κουδουνίστρες, αλλάξιές και σελτεδάκια... Προσθέτουμε ομπρέλα, καρεκλίτσες, κανένα ψυγειάκι για δροσερό νερό και κανένα φρουτάκι (αυτό όταν μεγαλώσει λίγο το πιτσιρίκι). Μην ξεχνάτε τα παιχνίδια για την παραλία (τα γνωστά κουβαδάκια). Και στο τέλος αναρωτιέσαι αν περίσσεψε λίγος χώρος για τα δικά σου πράγματα.. Δηλαδή την μικρή, ταπεινή τσαντούλα σου με τις πετσέτες (τη δική σου και του έτερον ήμισυ) και το αντιηλιακό!
Αποτέλεσμα της εξόρμησής μας στην παραλία; Το κακόμοιρο το C2άκι μας να τιγκάρει και εγώ και ο άντρας μου να έχουμε ξεκινήσει να κοιτάμε προσπέκτους για καινούριο αυτοκίνητο με προτίμηση στα πολυμορφικά οικογενειακά.
Καμία πρόταση;;;

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!

2007-06-14T20:41:00.000+03:00

Παγκόσμια ημέρα των bloggers σήμερα... Χρόνια μας πολλά λοιπόν και εις ανώτερα!

Υ.Γ Επίσης, σαν σήμερα το 1928 γεννήθηκε ο Che Guevara.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΟΛΟΔΙΚΗ ΜΟΥ...

2007-06-14T01:09:00.000+03:00

Συνηθίζω από το βράδυ της προηγούμενης μέρας να γράφω τις δουλειές που έχω να κάνω την επόμενη μέρα και πάνω κάτω το πρόγραμμα που θα ακολουθήσω μέσα σε ένα τυρκουάζ ημερολόγιο (το χρώμα του είναι φοβερό παρεπιπτόντως..). Αυτή την συνήθεια την απέκτησα στα φοιτητικά μου χρόνια και αργότερα τη διατήρησα με ιδιαίτερο ζήλο και σχολαστικότητα στην δουλειά μου. Τώρα δεν δουλεύω (είμαι σε άδεια κυήσεως προς το παρόν...) αλλά συνεχίζω να την εξασκώ.
Μου αρέσει αυτός ο προγραμματισμός! Καταρχάς γιατί με γλιτώνεί από άσκοπες κινήσεις και με βοηθά να εξοικονομώ πολύτιμο χρόνο, με βοηθά να θυμάμαι τις δουλειές μου και να μη βρίσκομαι αντιμέτωπη με λιγμένους λογαριασμούς. Τέλος, νοιώθω έτσι την κάθε μέρα που περνά. Τι εννοώ με το τελευταίο; Πολύ απλά... Λένε ότι τα γραπτά μένουν. Γράφοντας λοιπόν τι έκανα επιγραμματικά τη μέρα μου νοιώθω ότι αυτή την μέρα όντως την έζησα και μπορώ να ανατρέξω σε αυτήν ανά πάσα στιγμή. Την κάνω δική μου. Την κατοχυρώνω εν ολίγοις και την κάνω μοναδική. Βάζω την στάμπα μου και πιστοποιώ ότι την έζησα. Μην σας μπερδεύω.. Δεν κρατώ ημερολόγιο. Γιατί σε ένα ημερολόγιο καταγράφεις σχόλια, συναισθήματα, εντυπώσεις.
Σας αφήνω τώρα γιατί πρέπει να προγραμματίσω την μέρα που σε λίγο ξημερώνει...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2007-06-09T00:41:00.000+03:00

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος γιορτάστηκε η 5 Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Παντού άρθρα για το περιβάλλον, ολιγόλεπτα αφιερώματα στα δελτία ειδήσεων, ενημερωτικές εκπομπές, συζητήσεις επί συζητήσεων... Κάθε χρόνο τα ίδια. Γιατί άραγε; Μήπως απλά γιατί πλέον το περιβάλλον πουλάει; Μήπως γιατί είναι πολύ "in" να μιλάμε γι'αυτό; Κανένας όμως δεν κάνει πράξη τα λόγια του. Κανένας δεν παίρνει πάνω του τις συνέπειες. Ίσως γιατί στον σύγχρονο άνθρωπο δεν του αρέσει οι πράξεις του να έχουν συνέπειες και φυσικά πολύ περισσότερο να τις αναλαμβάνει. Μας αρέσει να τρώμε χωρίς να παχαίνουμε, να οδηγούμε επικίνδυνα χωρίς να τραυματιζόμαστε, να ρυπαίνουμε το περιβάλλον χωρίς αυτό να μας τιμωρεί... Αυτή τη φορά όμως τα βάλλαμε με κάποιον πολύ πιο δυνατό και ανώτερο από μας. Τα βάλαμε με την ίδια την Γη! Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αυτή θα βρει τον τρόπο και θα διατηρήσει τις ισσοροπίες και εμείς θα βγούμε χαμένοι. Ήδη το κάνει. Έτσι έχουμε τις ακραίες καιρικές συνθήκες, την ερημοποίηση περιοχών και πολλές άλλες δυσμενείς για τον άνθρωπο καταστάσεις. Και εμείς λοιπόν τι κάνουμε;;;
Μπορεί να είναι χιλιοειπωμένη φράση, αλλά αυτός ο πλανήτης δεν μας ανήκει! Απλά τον δανειστήκαμε από τα παιδιά μας. Κοιτώ την κόρη μου και εύχομαι όταν φτάσει στη δική μου ηλικία να μη χρειαστεί να καθιερώνονται παγκόσμιες ημέρες για να θυμόμαστε αυτά που θα έπρεπε να είναι μέρος της καθημερινότητας μας. Μικρά και απλά πράγματα που όμως θα κάνουν την διαφορά... Λόγια που θα γίνουν πράξεις και θα φέρουν την ανατροπή... Αγανάκτηση που θα ανατρέψει την ασυνέπεια και θα γίνει ευθύνη. Το χρωστάμε στα παιδιά μας!!!

Υ.Γ Μπράβο στον ΣΚΑΪ και στην Καθημερινή, που είδε πέρα από τα μεγαλόσχημα λόγια και προχώρησε σε πράξεις. Στον καθαρισμό της κοίτης του Κηφισού, που όλοι παραπονιούνται αλλά κανείς δεν κάνει τίποτα!

ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΑΡΧΗ...

2007-06-05T23:42:00.000+03:00

Γεια σας!!!
Σκέφτομαι εδώ και αρκετή ώρα τι ακριβώς να γράψω σ'αυτό το post, μιας και λένε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντώς.. Νοιώθω λίγο αμήχανα, σαν να βγαίνω για πρώτη φορά στη σκηνή. Πιστεύω όμως με τον καιρό να μου περάσει. Μοιάζει με τις στιγμές που έχεις τόσα πολλά να πεις και να μοιραστείς και όμως δεν βγαίνει λέξη από το στόμα σου. Χαίρομαι που είστε εδώ μαζί μου και ελπίζω να γίνουμε συνοδοιπόροι σε ότι μας εμπνέει, μας προβληματίζει, μας τρομάζει, μας κάνει να γελάμε ή να κλαίμε...
Καλώς ήρθατε λοιπόν στο "Συννεφάκι"!!!